Neem een kijkje in uw stadsdeel

Interviews met Haarlemmers over eenzaamheid

Eenzaamheid komt voor onder jong en oud. Door verhalen te vertellen en te luisteren kunnen we begrijpen hoe eenzaamheid voelt en wat het met je doet. In een reeks van interviews besteden we de komende weken aandacht aan het thema eenzaamheid. Dit in aanloop naar de ‘Week tegen de Eenzaamheid’ van 30 september tot en met 7 oktober. We hebben een aantal mensen bereid gevonden om te vertellen hoe hun leven er uit ziet en waar ze tegenaan lopen. Het zijn sterke mensen die naast hun kwetsbaarheid ook laten zien hoe ze met eenzaamheid omgaan.

De serie portretten is een samenwerking tussen Patty-Lou Middel-Leenheer (tekst), Lorenzo (fotografie) en leden van de coalitie Haarlem Ontmoet (Haarlem Effect, DOCK, SIG, Stichting Nabestaandenzorg, Vrijwilligerscentrum Haarlem, BUUV en Sport Support).

Ik zie eenzaamheid in vele vormen, overal en dus ook soms bij mezelf

Ik ben Patty-lou Leenheer (52) en mocht in 2021 de Haarlemse portretten schrijven. Tijdens de ontmoetingen met deze mensen schoof ik achter de keukentafels om te horen wat er bij hen leeft. Ik heb deze gesprekken als heel kostbaar ervaren. Niet alleen tijdens deze openhartige verhalen vertellen dappere Haarlemmers mij over hun zorgen. Ook als uitvaartverzorger (Getijden Uitvaartzorg) hoor en zie ik regelmatig de impact van onze kwetsbaarheid. Ik geloof echt dat we samen iedere vorm van eenzaamheid beter de baas kunnen worden. Door er vaker over te praten. Zonder schaamte of zonder angst dat iemand je zwak vindt. Ikzelf vind mensen die hun kwetsbaarheid kunnen tonen ontzettend moedig.

Lees verder

Gepest worden draag je altijd bij je

Lorenzo Kessens heeft u eigenlijk al een beetje leren kennen wanneer u deze portrettenreeks heeft gevolgd. Met zijn 26 jaar maakte hij hierbij de prachtige portretfoto’s onder de noemer ‘Saycheesefotograaf’. Een zogenaamde ‘uit de kluiten gewassen hobby’ die al tot een aantal exposities heeft geleid. Hij vindt alles leuk om te fotograferen: mensen, gebouwen of bijvoorbeeld de natuur. Hem maakt het niet uit, zolang hij maar met de camera op pad kan. In zijn dagelijks werk is hij productiemedewerker, sinds recent woont hij samen met een lieve vriendin in Haarlem. Waar het nu heel goed met Lorenzo gaat, heeft hij in zijn jeugd eenzaamheid gekend. “Ik was op de basisschool het dikste jongetje van de klas en werd daarom erg gepest.

Lees verder

Wanneer je niet meer zoveel hebt te vertellen

Els Pot van tweeëntachtig is alleenstaand. Een lekker pittige dame. Hoewel ze iedere dag iets onderneemt en in een fijne behulpzame wijk woont, ervaart ze ook momenten van eenzaamheid. Sinds zij niet meer werkt en minder meemaakt, ervaart ze dat ze er niet meer zo ‘toe doet’ en weinig verhalen te vertellen heeft. 

Lees verder

Vol in het leven en toch zo nu en dan eenzaam

Wilma Sieraad van negenenvijftig heeft haar huis en tuin strak op orde. Haar leven eigenlijk ook. Ze is een vrolijke dame, werkt full time in de cosmetica-industrie. En toch, vertelt ze ons met een knipoog: “Ik ben alleen en veel mensen moeten nog wel eens aan mij wennen.” Ze vinden mijn humor soms wel heel bijzonder,

Lees verder

De brei-oma

Ria is vijfentachtig jaar en woont alleen. Over eenzaamheid is ze erg openhartig. We zitten in haar gezellige woonkamer. Overal prijken foto’s van haar kinderen, kleinkinderen en haar hondje. Hoewel ze haar regelmatig bezoeken, werd het met name in de Coronatijd wel anders. 

Lees verder

Mijn ongeluk veranderde mijn leven

Rob Veerman (64) stond voor zijn ongeluk sportief en sociaal actief in het leven. Hij werkte als ICT-er bij een ziekenhuis in Amsterdam. In 2012 veranderde zijn leven door een afschuwelijk fietsongeluk. Ondanks een lang hersteltraject werd hij daarna afhankelijk van een rolstoel. 

Lees verder

Mijn televisie is mijn beste vriend

Henri Beune is eenenzeventig en woont bij SIG. In zijn vertrouwde televisiestoel doet hij achteroverleunend zijn verhaal. “Welnee joh, ik heb geen mensen nodig, ik heb mijn televisie en radio om mij gezelschap te houden. Bovendien heb ik nooit veel vrienden gehad”.

Lees verder

Ik val mensen niet graag lastig

Lita Scheps, tachtig jaar oud, kan heel scherp en goed vertellen over haar leven. Een olijke dame in een gezellige woning. Tot diep in haar zeventigste kampeerde ze nog. Tot haar achtenzeventigste was ze zelfs nog actief in een toneelgroep, daarnaast begeleidde ze het koor in het Reinalda-huis.

Lees verder

Ik mis vooral mijn vader heel erg

Ton Visser is bewoner van SIG Haarlem. Naast hem staat een vogelkooi. Zijn vogeltje ‘Twinny’ twittert dapper mee met ons gesprek. Het is al snel duidelijk dat ‘Twinny’ een heel fijn vriendje is voor Ton. Ton vult zijn dagen met werken bij de Snuffelmuur. Daar ziet hij alle dagen leuke mensen. Iets wat hij gezellig vindt.  “Gelukkig mogen we op vrijdagavond ook weer lekker dansen bij de Disco (in) de Baan. Hij doet dat samen met zijn vriendinnetje. Ton houdt ook van fietsen en, zo vertelt hij, gaat in oktober zelfs een kookcursus volgen.

Lees verder

Ik mis het oude vertrouwde best vaak

Jetty woont met haar negentig jaar nog altijd thuis, in haar vertrouwde omgeving in Haarlem. Ondanks dat ze best wat fysieke uitdagingen heeft, zorgt zij goed voor haar huisje en zichzelf. Ze is jammer genoeg niet meer zo mobiel, maar wordt wekelijks door Zoef Zoef Haarlem geholpen met de boodschappen. Jetty is een echte doorzetter. Zij vertelt dat het leven niet altijd even vriendelijk is geweest voor haar. “Ik heb ook heel veel mooie dingen om op terug te kijken, met name het leven dat ik met mijn echtgenoot had. Hij was mijn redding. Waar we ook woonden, we hadden altijd lol met de buren. Heerlijk om op terug te kijken”.

Lees verder

Wel zo gezellig!

Bert Jan Eweg is een bereisd man. Zijn hele leven was hij werkzaam in de juwelen-branche, hij werkte wereldwijd. Tot zijn eenenzeventigste woonde hij nog in München. En nu woont hij in Haarlem in de Molenwijk. Hoewel hij een Amsterdamse afkomst heeft, sprak Haarlem hem aan. “Het was wel even wennen om niet meer te werken. Je spreekt in mijn multiculturele omgeving toch onvoldoende ‘echt’ met mensen. Ik mis die echte gesprekken. Het niet meer onderdeel zijn van een maatschappij, dat is wat me soms eenzaam maakt”. Gelukkig woont zijn beste vriend in Heemstede. Ze zoeken elkaar minimaal eens per week op om samen te eten. Bert Jan vertelt dat hij voldoende aanspraak heeft, met name als hij met zijn hond ‘Amie’ door de wijk loopt. Verdrietig is hij om het verbroken contact met zijn kinderen. Hij zou ze heel graag weer ontmoeten. Om de dagen te vullen speurt hij op internet naar een fijne dame, met wie hij goede gesprekken kan hebben. Bovendien stort hij zich op (zelf bedachte) projecten, om de mensen in de samenleving weer wat meer bij elkaar te brengen. “Niet alles lukt helaas. Zo zou ik graag vaker buurtdiners houden, waar mensen allemaal iets te eten meenemen. Waar kan worden ‘geproefd’ van elkaars kookkunsten en cultuur”. Waar hij met trots over kan vertellen zijn de Jeux de Boules banen aan de Zuiderzeestraat. “Die lagen tot 2 jaar geleden er verlaten bij. Met wat hulp van sponsors hebben we die kunnen opknappen. Inmiddels komen hier dagelijks mensen bij elkaar”. Zelf is hij er iedere donderdagmiddag met een vaste groep, die hij inmiddels ook als vrienden beschouwd. Met een knipoog vertelt hij dat ze deze Jeux de Boules-middagen altijd afsluiten met een borrel bij iemand thuis. Wel zo gezellig!

 

Lees verder

Zoekt u hulp of wilt u graag wat doen?

www.haarlem.buuv.nu

DOCK helpt mensen zichzelf en elkaar te helpen.

www.dock.nl/buurten/haarlem

Biedt jong en oud een uitdagende vrijetijdsbesteding.

www.haarlemeffect.nl

Coalitie gericht op het terugdringen of voorkomen van eenzaamheid.

Coalitie Haarlem Ontmoet

Vrijwilliger werven of worden

www.haarlemvoorelkaar.nl

Een leven lang gezond actief!

sportsupport.nl

Tandem is een organisatie die mantelzorgers ondersteunt in de breedste zin van het woord

Tandem

Voor hulp of een praatje

De altijd contactlijn